تاریخ جهانی

تاریخ جهانی
جمیز کمپل در کتاب تاریخ جهانی ، آجر بسیاری از این بناهای تاریخی وهمچنین ساختمانهای مدرن را هم از لحاظ تکنیکی و از لحاظ معماری به نحو شایسته ای بررسی کرده است. به نظر وی آجر در عین پیچیدگی از ساده ترین مصالح ساختمانی است که به اندازه کافی مورد توجه مردم عادی و حتی معماران قرار نگرفته است. این کتاب در هفت بخش مختلف به صورت مقالات مستقل نوشته شده است.
در بخش اول کتاب ،تمدن های بین النهرین و ایران قدیم بررسی می شود.تاریخ استفاده بشر از خشت برای ساختمان سازی به 10000سال قبل از میلاد مسیح باز می گردد.اما اولین بنا های آجری در حدود 3500سال قبل از میلاد مسیح در منطقه بین النهرین ساخته شده اند.کمپل با گذری به تاریخ این دوره نه تنها به معرفی معماری ، بلکه به فن آجرپزی و انواع مختلف استفاده از آجر می پردازد. از جمله بنا های باقی مانده از این دوران شهر شوش و زیگورات چغا زنبیل در نزدیکی آن است.
قطعه ای از یکی از دیوار های قصر داریوش اول در شوش که در موزه لوور پاریس نگهداری می شود شوش پایتخت ایلام حدود 4000سال قبل از میلاد مسیح ساخته شد و دارای مهمترین بناهای آجری تمدن های اولیه بشری است.شکوه و عظمت شوش در زمان داریوش کبیر به اوج خود رسید.
خرابه های شوش در دهه پنجم قرن 19 میلادی توسط باستان شناسان بریتانیایی کشف شد . اما مهمترین کشفیات در شوش ، از جمله حفاری و کشف تپه های آپادانا توسط باستان شناسان فرانسوی انجام گرفت. قسمتی از قصر داریوش و تالار معروف آن را در موزه لوور پاریس می توان بازدید کرد . تا انقلاب ایران در بهمن 1357 انحصار تحقیقات باستان شناسی وحفاری در جنوب ایران در اختیار فرانسوی ها بود . اهمیت شوش از نظر باستان شناسی و تاریخ معماری از آن جهت است که تمامی سبک ها ی مختلف ساختمان سازی از مناطق مختلف جهان باستان به نحوی دوباره در شوش یافت شدند.
داریوش با به کار گرفتن هنرمندان مناطق مختلف تحت سلطه خویش یکی از زیبا ترین شهر های جهان آن روز را بنا کرده بود. استفاده از آجر های رنگی در ترکیبی زیبا که نمایانگر توانایی هنری معماران آن زمان بود، در ساخت این قصر به اوج خود رسید .قصر داریوش حتی سال ها پس از انقراض سلسه هخامنشیان الگوی معماری بود . بعد از شوش ،تیفوس پایتخت ساسانیان به مرکز معماری با آجر تبدیل شد.قصر تیفوس با حدود 25 متر دهانه بدون بدون ستون های باربر وسقف گنبدی آن بزرگترین بنای آجری جهان بود .
مسجد ایا صوفیه در استانبول بدون اغراق این اثر بزرگ نمایان گر تکنیک والای معماری آن زمان بوده است .تحقیقات کمپل نشان می دهد که حتی تا چند قرن پس از انقراض سلسه ساسانیان در بسیاری از مناطقی که سنگ های طبیعی برای ساختمان در دسترس نبوده است از این تکنیک برای ساخت بنا های آجری استفاده می شده است . این روش ساختمان سازی بعد ها توسط مسلمانان به اقصی نقاط امپراتوری اسلامی صادر شد.